fredag 31. juli 2020

Eksistens i auga

alt på andre sida
av veggen
er usynleg, kvitt
spøkelsesaktig lyst

endå det er mørkt
og ingenting finst der

før auga fangar inn formene
fyller dei med meining

set saman små glimt av lys
gir tinga eksistens

fargelegg det kvite
strøk på strøk
over netthinna

alt på andre sida
av veggen
finst
fordi eg har sett det



torsdag 30. juli 2020

Stoppe i tide

dette er ord eg ikkje bør seie
ord
som
bør
falle

døde til jorda
før dei finn morceller i andre hjernar
og knuser seg
veg

gjennom membran-
konstruert kunnskap
langs
andre
tankebaner

ord som bør knusast,
klemmast fast
med tunge mot ganen
og svelgjast, druknast
i magesyre
før --

ja
heller før

enn seinare


onsdag 29. juli 2020

Startskot

ingenting her i verda
hende
ikkje eit vindpust, ikkje
ein lyd, ei kviskring

trekronene stod tause
umalt, uvaiande
inni eit lukka frø
i naken mold

bølgjene som stivna former
i taus relieff
mot kalde vinterhimlar

berre tomme snøfnugg
endå ikkje stivna
trass kulde utstrekt som hud
over jorda

før den dagen du vende auga
og møtte mine


tirsdag 28. juli 2020

Mot det gode

rota til det gode
veks oppover mot himmelen
der fuglane syng
høgare enn melodien frå fjella

lokkar med sine lyse tonar,
kom, klatre høgare
i lukka som spirar på denne greina
utan botn

så strekk røtene seg mot lyset
og treet
veks ned i bakken, finn feste
i mold og berg

eg er ein stødig stamme
jordfesta, himmelvendt
utstrekt i alle retningar
kor det gode kan fangast inn


mandag 27. juli 2020

Der gleda er å finne

som ein steinhoggar
gyv eg laus
på det store berget

midt inni her, ein stad
ligg gleda som ei åre
klar for utvinning

om eg berre kjem djupt nok ned,
får ut nok slagg, malm på malm
i den store smelteomnen

til å hente ut
den foredla gleda
med sveitte og blod, og tårer
som eit avlat
i dei tomme malmgongane


søndag 26. juli 2020

Åkerland

å hjarteland, mitt hjarteland
du opne åkerlandskap
i mitt indre

kor du lengtar etter lyset!

kor furene strekk seg mot himmelen
i snorrette linjer,
kor dei skjuler det som er planta

til lyset og vatnet gjer si gjerning
lyftar alt fram i dagen;

noko til skrekk og åtvaring
noko til glede for verda

her kan du få vandre langs kanten
og plukke det du ynskjer

for det er ditt, alt saman
om du vil


lørdag 25. juli 2020

Forretningsidé

alle dei finaste orda
skriv me ned
og legg over elden

let dei smelte saman
til ei flytande masse
og heller dei på glas

berre fem kroner glaset
tek me
når interesserte vil ha dei med
til dømes på bussen

bruksområdet er enkelt;
eit lite spray
om ukvemsord
skulle stå som ein mur over vegen

og alt smeltar vekk, går opp
i ein velduftande røyk,
som parfyme, godlukt,
ein omvendt peparspray

fyller hovudet med blomar og lys
når det enn måtte vere behov --


fredag 24. juli 2020

Sol går ned

kor ofte kan sykkelen smelte
inn i asfalten
smelte fast med eiker sprikande
mot ein blå himmel

i sommarsol, oversvømt
av sommarfuglar, vind
i kvar einaste løvetannkrone
mellom plenen og vegen

her smeltar sykkelen igjen
tenkjer me, kastar med hovudet
legg nye kotelettar på grillen
smiler til klokka

medan hjulet endå snurrar, sprutar
asfalt utover jordet
kastar sirkulerande skuggar
oppi ein hatt

og set den på hovudet
let verda fortsetje sin eigen sjø
med oss som blindpassasjer
under smelta plastikk

der hjulet grev seg ned i mold
og går i eitt
med ein raudnande kveldshimmel

er dette sommar
kviskrar me,
trør ein runde til
før grillen vert kald


torsdag 23. juli 2020

Hjartetsunami

ringar i vatnet
etter alle tårer som falt
frå auga bak auga

større og større ringar
tsunamibølgjer
over hjarterøtene

ingen veit kor langt
inn på dei aude områda
vatnet når

inn dit ingen ord
har markert sine lydar
eller sett sine spor

før no

onsdag 22. juli 2020

Uvissa

me jublar
gjennom alt dette ukjente
ingen veit, ingen kjenner
kor hardt me kan ta inn over oss
og gå vidare
så me jublar
med det eine auget

blunkar vekk ei tåre med det andre

samtidig vrir hjarteklokkene sakte om
som ei skruestikke
i brystet
endå ein runde


tirsdag 21. juli 2020

Endå skjult

eit digert grønt eple
gøymt i blomen

ei skinande sol, gøymd
i sky av støv
bak auga, inst i hjartet

eit innpakka tre
i frøet, fyller lomma
håp

i vatnet skjult i skya
dampande framtid
i regn
som endå ikkje har falt
tid som endå ikkje
har gått

skal
        endå
                  ikkje
sprengt


mandag 20. juli 2020

Tankar på ei hylle

eg har ein tanke inni ein tanke
og begge tankane
veks i skuggen av ein endå større

til saman utgjer desse tre tankane ein liten promille
av alle tankane som vandrar rundt
inni ei øskje med tankar
eg har raska saman
langs vegen

denne øskja set eg vekk
på ei stille hylle i det store hjernearkivet,
så kan tankane få vandre rundt
side ved side 
eller den eine inni den andre inni den tredje
inni den fjerde
til alt kokar vekk

og øskje vert taus



søndag 19. juli 2020

Eit smil boblar over

me kjenner ikkje smilet
før etterpå
- er det eit smil
undrar me
medan impulsane rasar
frå hjerne
til ansikt
og noko boblar - ikkje blodet
men like utanfor blodet
på randa mellom kropp og ande

der boblar det fram
ei undring
over det som er i ferd med å skje
i ansiktet
alt før det skjer
kjenner me trekningane
         som fantomtrekningar
i musklar som ligg klare
til å ta imot

så kjem det
boblar opp til overflata
der smilet manifesterer seg
i umiskjennelege grimasar
og det som boblar
boblar over
til alle rundt



lørdag 18. juli 2020

Lågare

no har eg summa rundt
time etter time i bilen
med klare mål for auga;

forbruket er nede
i 0,54 per mil

og det har eg jobba hardt for


fredag 17. juli 2020

Nokon på ein benk

det sit nokon på benken
medvitslause tankar
kvernar som sukkerspinn
mellom hendene

å halde andre sine draumar
på ei armlengds avstand, stirande
som knurrande svarthundar
rundt benken

nokon sit der
drøymer seg vekk
i eit mareritt som aldri slepp taket

så eg set meg
vil trøyste
rekk ut ei hand med blomar
men når ikkje
gjennom
stålmuren, isfasaden
dei djupe straumane
mellom meg

og denne nokon
som ikkje er eg sjølv



torsdag 16. juli 2020

Ei slik natt

lyden av elefantar
som listar seg forbi
soveromsvindauget

eit tre lettar litt på hatten
i eit djupt bukk,
ser paraden gli rundt hushjørnet
og vidare innover plenen
til naboen

blomar syng ein trist melodi
om dagar som aldri kjem att

og eg
her i senga
ei sommarnatt
som aldri tek slutt



onsdag 15. juli 2020

Sommarprat

ein traktor som
ser ut som ein hest
kjem rullande over
diamantjordet

set seg til å prate
om Putin og Trump
og alle som ikkje var med
å luke i potetåkeren
då sjansen baud seg

eg klatrar høgare opp i eika,
finn meg ei grein
eg kan henge opp ned frå
medan sola er oppe,
gjer meg klar for mørket

ser sauene gli forbi på vinden
gjennom graset over meg,
tel dei
et dei
plantar nye
i fura bak traktoren

og alt saman skjer
der det oppstår
bak auga


tirsdag 14. juli 2020

Halv tanke

her er ikkje sollys
nok
til ein heil tanke,
her er ikkje kulde
til eit bankande hjarte
nok
å krype over, forsere
i kampen mot seg sjølv

her er sollys
for trøytte bein, men
tankane
er borte

mandag 13. juli 2020

Sensur

rute etter rute forsvann
frå det store maleriet

dei første rutene var det brei semje om;
obskøne gestar og perversitetar
var greitt å sleppe

så skar dei vekk alt som kunne minne
om hud og hår

og etterpå
alt som var menneskeleg

eller hadde med menneske å gjere
som hus og glas og grasklipparar

så begynte einskildfargar å forsvinne
- for mykje blått, for mykje raudt, for mykje gult

for mykje av for mykje
sa dei, og tok vekk alt som viste meir enn ein gong

og skar ut plantane, fuglane, dyra,
kan ikkje gje dei att presis likevel, sa dei

og skar ut den blå himmelen og dei høge fjella
saman med fjordar, vatn og slettelandskap

til slutt stod berre nokre få firkantar att,
og dei smilte til oss; der, kan de sjå,

der er endå plass til auga
det er berre å ta for seg!

søndag 12. juli 2020

Etter solskin

dette brennande saknet
eit hus utan grunnmur
i mild bris

inn frå havet kjem skyene
i større kast over stilla
ruskar i takskjegg og konstruksjonar
susar gjennom skogen
over fjella og vekk

tilbake står fillene
av det som var eit liv

lørdag 11. juli 2020

Forfall

skoen kan forfalle
tilbake til sin naturlege tilstand,
vere skinn på flodhesten sakte duppande
under overflata i jungelvatnet

lengre oppe
svingar lissehola seg i lange lianar
festa som vakker sutur
over kveldshimmelen

ingen kjenner att hælen
som no heng som eit lodd over vegen
der du snart skal trø, barbeint
i fare, ei tankelaus fluge --

fredag 10. juli 2020

Lag på lag

hud utan på hud
er orda dine eit skal
eg kan knyte om meg

eller tre ut av
som eit slangeskinn
ligg att, noko utbrukt

---

ny hud kan rullast på,
spraymala lag
gjennom telefonrør

ei tåke å springe i
lukke molekyla inne
og kneppe att
når det er fullt

---

smilet ditt festa seg ytst
og smelta gjennom,
svir varmt og søtt
mot mitt inste eg --


torsdag 9. juli 2020

Steinhjarteåker

eg betalar dobbelt
for eit hjarte av gråstein,
set det på utstilling - sjå
seier plakaten
ingen andre enn dei hjartelause kan sjå

sakte vinkar eg til meg
vandrande struts i gågata,
åkerfurene ligg opne som sår
heilt ned til rundkøyringa
der hjartet ein gong vart grave ut
av fjellet

stille spankulerer dei inn i plakaten,
fyller den med fjør og dans

stille spankulerer dei vidare inn i veggen
byggjer om huset
til ein dyrepark
med bur, låser seg stille inn

jungel, kviskrar eg
og steinhjartet eksploderer
utslettar heile byen

berre parken står att
omgitt av fersk, tusenårgamal urskog


onsdag 8. juli 2020

Alt er ope

regnet opnar bakken
som i ei glidelåsglidande rørsle
ligg alt ope, 
me kan sjå like inn i det varme hjartet
som ligg der og pulserer,
spyttar varme bekkar rundt i terrenget,
løftar lengten opp mellom trea
som usynleg utpust

alt er ope
så me opnar oss i ekkoet, løftar ansiktet
midt i denne straumen av vatn
som ikkje har noko retning,
berre avstand

let beina gli vekk frå trygge vegar,
let hendene finne nye hender
og blikka ferske blikk
på andre sida av vulkanen



tirsdag 7. juli 2020

Fred

gransongaren stirer på meg
frå den grøne greina si
høgt over bakken

eg stirer forarga tilbake,
likar ikkje det stirande blikket
og den stive nakken

eit sleng med hovudet
som i hovmod, ei betrevitande plystring
over kjente tema

så eg går tilbake til stien,
opnar sekken
og tek ut tursjokoladen, ser på den

ei heil plate, smeltande mjuk
mot ganen, ei smertefull glede
tyngjer mot magesekkveggane

hendene skjelv når eg opnar papiret
bryt av ein stor bit
som sakte spreier sin aroma under skyene

resten lukkar eg inne i papiret
tek sats
og slengjer så presis eg kan etter fuglen

han lettar, forsvinn
mellom lauvtunge tre,
igjen kan eg kjenne freden i hjartet


mandag 6. juli 2020

Opprør

det var fjellskoa som sladra

eg høyrde dei ei natt
eg ikkje fekk sove;

gjekk ut for å drikke vatn,
høyrde skoa kviskre saman
bak nattsvarte skyvedører

lista meg nærare, lytta
lett pinleg berørt
over mitt eige svik

høyrde dei insisterande åtvaringane
om myrlendt terreng
spisse steinar
mose som aldri slepp taket -

sidan den natta
har eg gått berrføtt
på alle turar


søndag 5. juli 2020

Song under vatn

den ellevte dagen
sat eg på berget
utan å kjenne orda
som alltid kverna
i magen

alt eg kjente i halsen
var ei heil rad fiskebein

føtene er dekte av risp
frå sjøkorallar i draumemodus
sakte kravlande gjennom tareskogen
over hud og negl
- eit åkerlandskap
i undersjøisk perspektiv

berget held på varmen,
spreier det gjennom kroppen
til ein taus mann
i svart kappe

bak tause brilleglas
blenkjer ein sjø
korallblått



lørdag 4. juli 2020

Blikket er ein vind

så rart å vere fastlimt
til blanke ark

halde auga fast på papiret
vri seg til alle kantar
undre
ser du? ser du?

løfte seg opp
etter alle fire hjørne
og blåse seg sjølv
inn alle brevsprekkar
i eit rasande håp
om å til slutt treffe

deg


fredag 3. juli 2020

Sommarfugl i hjartet

det bur ein sommarfugl i hjartet mitt
ei mjuk venge      som lengtar
etter luft, oppdrift, draumar
den kan fly rundt i
tankar den kan fargeleggje
utan distraksjonar        ja, det bur
ein sommarfugl
i hjartet mitt, eit frø som vart planta
og vatna, ein lengt som har vakse seg stor
i denne jorda
der sommarfugllarvar kan kapsle seg inn
og kapsle seg ut
som svevande ord
i eit univers fylt av meining, det

bur ein sommarfugl i hjartet
ditt, ein som verda ikkje kan sjå

og berre du
kan setje den fri


torsdag 2. juli 2020

Virvel

di hand i mi hand
tå mot tå
auge i auge, som ein lås
i perfekt avstand

her snurrar me som ein virvelvind
gjennom gatene
utan auge for noko anna

møblar, bøker, frukttre, mose, fly
som satellittar rundt oss flyg alle orda
i ovale baner   -    vinterord, sommarord
tilbake til starten-ord

og me trår eitt steg nærare kvarandre
eit steg til, heilt heilt nær no
nase mot nase
blikk mot blikk

eg fangar pusten din, gjer den til min
før eg sender den tilbake til verda

så smeltar me saman, glir umerkeleg inn i kvarandre
som i ein symbiose
og virvelvinden fyk gjennom gatene, satellittane kvervlar
som ville fossar

        dreg heile byen med oss i dragsuget
ut i det store universet




onsdag 1. juli 2020

Dyret

dyret i sin bustad
rett under hjartet

akkurat der lungene stoggar når eg pustar inn
og magen startar når eg er mett

der søv dyret,
og vaknar når rommet vidar seg ut -

når all pusten er å finne der ute
ei heil atmosfære av mogleg innpust

og maten spring rundt på ekrene
eller gror i jorddjupet

alt er der ute
og dyret rører på seg, kvesser klørne
på alt som er fast i meg, riv det laus, lagar seg nytt leie

dyret i sin bustad i meg,
me glir i eitt
og heile verda er der ute   -   langt       der       ute