Flyte på vinden

Sveve over livet

Flyte på vinden

Eg lukkar augene

strekk ut armane og opnar hendene

Kjenner korleis vinden riv i kroppen

Lufta prikkar mot huda

og huda kjennest levande

Organisk

Eg berre svevar av garde

Let meg føre av vér og vind

Kviler, smiler

Kjenner kor deilig det er

Å vere menneske

Noko anna

Det er ikkje det
at eg vil ein annan stad
Eller, for så vidt, vekk
i det heile
Eg vil berre noko anna
At det skal skje noko,
ei endring
Noko må skifte retning
eller form, farge, innhald

Det er ikkje mogleg å setje fingeren
på kva det er 
eg eigentleg ynskjer
Det er difor det er så mange som trur
At eg vil vekk
rive opp alt og stikke av

Men det er ikkje det
Det er noko anna

Skatt

Eg har møtt så mange menneske

som leitar etter ein skatt

Dei leitar og strevar

Jobbar og slit

- Ein litt større bil

Eit litt større hus

Litt meir pengar i banken

Litt meir populæritet

Dei leitar etter ein skatt,

ved enden av slitet

ved enden av strevet

Eg såg, og undra meg,

for det var så få som såg lukkelege ut

Heilt til ein dag då eg møtte

ein skattejeger med eit smil

og ei glede strålande ut frå auga

- Han hadde funne skatten!

Den låg mellom fem korte fingrar

og vart lagt blant andre skattar

Skattejegeren såg på dei

Studerte dei frå alle kantar, stirra

og flytta på dei

Først hit og så dit, det tok ikkje slutt

Og heile vegen sat han og smilte

Der og då gav eg opp mi eiga jakt

For den vesle skattejegeren hadde lært meg

korleis ein verkeleg skatt ser ut

I glede

I dag vil eg skrive om gleda

som lyset som sildrar i veg

Ei glede som boblar

ei glede som frigir

Ei glede som dansar i meg!

I dag vil eg synge om gleda

som tonar som lyder i kor

Ein song om ein fred

ein song om ei lukke

Ein song om alt godt her på jord!

I dag vil eg leve i gleda

som fyller mitt hjarta med fred

Ei glede i livet

ei glede for evig

Ei glede som straumar hit ned!

Mørkt vatn

Mørkt vatn i årene mine

fyller meg med mørke tankar

mørke idear, mørke kjensler

Mørkt vatn renn gjennom kroppen

fargar meg mørkare

og mørkare

Mørkt vatn gjennom hovudet mitt

vaskar vekk dei glade tankane

vaskar vekk lukka, freden

Det mørke vatnet trengjer seg inn

og mørklegg gårsdagen

og morgondagen

Mørkt vatn trengjer seg på

- eg vil så gjerne ha det vekk!

Det er så mykje eg heller vil gjere

heller vil tenkje

Eg treng lys, lys til vatnet

og lys til denne dagen

Siste skrik

Det er ofte slik

at det gamle må vike

Nye ting tek over, erstattar

Alt vert fornya

med tida

Men minnet om det gamle

varer

I alle fall ei stund

Til dei som hugsar gløymer

Og den nye tingen er gamal

Fast punkt

Gje meg eit fast punkt

Eit som ikkje lar seg flytte

av mine tankar eller vinglande idear

Eg er så ustadig

Ustabil

Eg ynskjer ein ting, og så plutseleg ikkje

Og treng noko å fortøye

Sjølvet mitt til

Gje meg eit fast punkt

Eit punkt som står fast

både på varme dagar og triste dagar

Og som held

Uansett kor eg riv og røsker

Og prøver å komme meg vekk

Frå alt

Gje meg eit fast punkt

Grunnfesta og solid, gjennom stormar

Og kaos

Når livet mitt går i stå

Og det er fleire floker enn rette vegar

Eg ser ingen lyspunkt

Ingen til å muntre meg opp

Ingen til å stole på

Det er då eg treng

Eit fast, urokkeleg punkt

Utanfor meg sjølv

Regnbogen

Ein skatt i enden

Og ein skatt i starten:

Eit dyrebart løfte

om alt det som ikkje vil skje

Regnbogen

Eit løfte om utsetjing

Eit løfte om endå meir tid

til å velje det rette

Sol og regn

Glede og sorg

Motpolane smeltar saman

og dannar eit lysspekter

som fargelegg dagane, åra

Alt det vi mista

vil aldri komme tilbake

Regnbogen lyser

lovar oss ei betre tid, ein gong

Skuggemann

Ein skugge av meg sjølv

Eit ekko av ein lyd

som aldri nådde strupen

Eg er ein skuggemann

Eit stille sus, ein framand

Eg prøver gripe verda

Men eg glepp

Verda gir slepp

før eg i det heile får tak

Erkjenning

Erkjenning av

det er så lite eg veit!

Og ei erkjenning

av alt det som er skjult

Det store universet

og det vesle universet

Utover i rommet

Innover i molekyla

Like mystisk, uansett

synsvinkel, angrepsvinkel

Eg tenkjer, eg er, eg finst

Ein del av det heile

eit hjul i maskina

eit sandkorn på den ufattelege

(Verkeleg ufattelege!)

sandstranda

Sickness

By my tongue
I belong
To the righteous doing wrong
I am hard
Flipping card
When my life has gone hazard
In my blood
Like a flood
All my wickedness will nod
When I do
All day through
All the things that’s hurting you