Sjølvinnsikt

Skanse

Det kloke i veggen

alt desse veggane veit

av rett og gale;

etikken er lukta av fuktige støvlar

lovene seier rekke på rekke

            med framtidsobjekt

for her spring dei om kapp

eller hoppar paradis

notida og framtida – saman

og normene kryp som usynlege maur

i korridorane, festar seg til hjernane

byggjer noko større av det store

noko betre av det gode, noko klokare

ved enden av kalenderen –

Hjartet i smilet

Tungbeint hjarte

Motkraft

Den lengste distansen

Perleorda

Bakanfor alt

I denne straumen

i denne straumen

av flytande håp

er orda

det faste fjellet

leier vatnet dit det trengs

gjennom kupert terreng

frå kjelder utanfor

vår forstand

Gjennom glas

Minusval

Realisme

Noko som er borte

Det kan

Hogst

Over ruinane

Pianisten

du spelar ein melodi

mot hjarteveggen min

klubbene som hamrar

mot utstrekte strengjer

klangen fyller rommet

under taket, vert ein open katedral

vert eit lydspor for alt

eg ser og opplever – etter dette