Fuglen #4

Fuglen #3

Fuglen #2

Fuglen #1

Tyngda av eit håp

den omvendte tyngdekrafta

i smila som smeltar mot auga

eit varmluftshjarte som løftar seg

mot nye høgder,

kjenner trykket frå tusen tapte draumar

lette, som bølgjer

            frå sommarfuglvengjer

set denne dagen i sving, dette pustet

vert ein storm på andre sida av fjella

ein standard for vidare tenking

om deg

Viskelær #10

Viskelær #9

Viskelær #8

Eit ord i ørkenen

eg såg ordet

opne seg mot verda

det opne ordet

midt i ei ørkenstille verd

nake og lite

falt ordet til bakken

uttært og ynkeleg

i si leiting etter ein heim for tanken

eit øyre det kunne bu i

i ei verd av stein og sand

var ordet ein oase,

endå ope, endå friskt, endå

            glødande vakkert

for dei som våga å høyre

Viskelær #7

Viskelær #6

Viskelær #5

Dei tause barna

utanfor mi eiga komfortsone sit

ei einsam jente

på ein benk i eit bur

auga lengtar etter varme

huda lengtar etter trygge hender

kroppen frys

sjela frys

rundt står skogar av soldatar

og byråkratar

med våpen og nøklar

og attstengde hjarte –

kven stengjer barna inne

som dyr

kven vrir om nøkkelen – seier

god natt på eit framand språk

– kven orkar møte eigne auge

etter dette –

#hjarte

Ta vare på hjartet framfor alt, for livet går ut frå det.  Slik står det i ordspråka i Bibelen, og det er eit ordspråk eg gjerne skulle delt med alle byråkratar og politikarar og militære i USA akkurat no. I går kunne vi lese i avisene at USA dei siste månadane har skilt nærare 2000 barn frå sine foreldre etter at dei har kryssa grensa til landet ulovleg. Dette er ein umenneskeleg politikk, og eit overtramp av dimensjonar. Historia kjem til å døme Trump-administrasjonen for dette. Likevel - det hjelper så lite å sjå dette i eit historisk lys, all den tid styresmaktene øydelegg tryggleiken og tilliten og behovet for sine foreldre hos så mange barn. Akkurat no. Heldigvis er der no sterke stemmer som tek til motmæle. Eg ber om at dei må vinne fram - i dag.