Pasjon #4

tyngda av tre imot huda
eit kart over alt i kvart spor

tankane, repeterande meditasjon
over eit ynskje djupt i hjarta

dagar som er lysare enn denne
som ei drivkraft der alt går i lås

Pasjon #3

sjå arret
på frelsarens hjarte,
eit merke
som aldri forsvinn

i det ligg eit minne
så klart som ein eld
ubleiknande, fast
som det sterkaste fjell

i arret - eit namn og eit ord
bunde saman av tidlause band;
ei kyrkje, ein Herre, eit kors og ei grav
og nåden som fløymer alt over -

Pasjon #2

der er ei byrde
tung som grunnfjell

der er ein song
lett som ei fjør

- aldri var det vel tenkt
at desse to

skulle kunne, ville gjere
at det var mogleg i det heile

å bytte plass
på denne måten

Pasjon #1

noko vaknar i djupet
eit ord -

bobler stig gjennom vatnet
lengtar mot lyset
håpet

stig som ei sol over horisonten
klar til å stråle
trengje inn gjennom isen, snøen
kulda

klar til å varme
med sine alletingomfamnande armar -

Fugl

1

å karre seg opp

til målet ein har sett

å vere dei

som heiar kvarandre fram

å vere to i stormen

to i stilla

2

eg faldar meg ut

i vinden,

let luftstraumane famne

mitt håp, mi tru, mine tankar,

lyfte meg oppover

bere meg framover –

usynlege hender

som held

3

desse to elementa

så uendelege

i si utstrekning;

luftrommet

i kilometerhøgd rundt

heile verda

havdjupa

med sine ukjente fjell, dalar

og sandmjuke vidder

vite at ein kan reise

så langt ein berre maktar,

og aldri nå enden, aldri nå alt

vite at ein har sin tilmålte plass

mellom hav og himmel,

kvile i at det i grunn er nok

(Fototriss)

Over slettene

the world is a highway
over the endless fields of time

some fix their eyes solely
on what's to come,
others on what they've left

some tries, wide eyed
to swallow it all -



(weekend in b&w)

Menneske i fridom

kjenne gleda i å vere
noko heilt anna
enn det du kan sjå

vere ein protest
i meg sjølv,
eit banner med skrifta inn

kjenne lufta nærast gløde
av ei namnlaus glede
her eg traskar gjennom byen;

vere eit menneske i fridom,
ha dører og vindauge med handtak
på innsida

og vere på veg
inn i det unike biletet
som er livet mitt

Hamn

mi hamn
er ein stille stad,
ein stad for tilflukt
og roleg venting

mi hamn
er ein stad med roleg grunn
og utsikt
innover i framande landskap

mi hamn
er ein kvilestad
for slitne bein
og sjøtrøytte auge

mi hamn
er ein stad
for gode blikk
og påfyll til vidare reise -

Dagen slepp taket

det ligg eit stille vemod
kvilande over staden

fjorden blenkjer,
sola takkar av

ei ferje glir ut
over og vekk

og livet går vidare,
hjartet fortset å slå

i eit anna lys

Rett

under her
seier du
er det ein båt

under båten
seier du
er det ein fjord

utanfor fjorden
seier du
er det eit hav

vatn som breier seg
seier du
rundt ei romkule i fritt svev

-

alt eg ser
er desse rette mastene
men eg trur deg;
ein stad må dei vel vere festa

og at båten flyt på vatn
så langt strekk tanken seg,

men eit hav -
det finn eg vanskeleg å tru

- 

er du sikker på dette?

Guide

du viste meg verda
gjekk opp stien på såre bein

dette fjellet er eit haldepunkt
dette er fast grunn, sa du

så var du borte, vårregnet kom
og fjellet er alt eg har att

Weep

(Haiku horizons)

Himmellekam

eg er ein himmellekam
glir mi bane gjennom rommet

ei lov er ei lov, seier du
nektar å gje meg større fart

i dag gir eg skugge, i morgon du
og så ligg romviddene tomme tilbake

Puste byen

Ein smule sur

kanskje er det maktesløysa,

at ein gjerne ikkje vil

vere ein som ikkje kan seie

og vere akkurat der og den ein vil

eller ikkje vil

akkurat når og om

ein har lyst

kanskje passa det ikkje så godt

akkurat no

å gjere noko anna;

avslutte noko, begynne noko

eller vere vidare i dette

ein ikkje ynskjer

kanskje veit ein ikkje,

kanskje er det ikkje noko

i det heile –

ein berre

er

sur

kanskje går det

snart over

(B&W wednesday, Wednesday around the world) 

(Onsdagstema: Tørr - portrett av ei jente som er tørr bak øyra og veit kva ho vil! Og ikkje vil...)