Puste byen

Lukta av haust

eg likar lukta
av ein gryande haust

morgonar som vert litt meir klare
etter stadig kjøligare kveldar

lyset som trekkjer seg tilbake
under filter og slør, endrar fasong og humør

let seg fange av vindane, skyene
glir stille ned mellom fjella og fjorden

og dansar sine tause dansar
til ein musikk berre lyset kan høyre

eg likar lukta
av kommande vinter

tre som skjelv i møte med sin undergang
og innbyr til fargesprakande avskjedsfest

held fast i siste pusten,
nektar sleppe taket før dei må -

og eg traskar i eit levande landskap,
eit higande, lengtande landskap

med raslande lauv under skoa
og ei visse om stilla som kjem


(Torsdagstema)

Reise til #4

heile livet har vore

ei reise i dette planet,

over denne flata

som så lett kan lure auga

for under overflata

lurar dei store djupa

og langs sidene

er det fjellveggar så bratte

at ingen av mine ord

eller handlingar

når over

heile livet har eg vore på veg

i dette landskapet,

det har forma meg

forma sinnet mitt

til den eg er –

ein balansekunstnar

mellom fjell, over djupner, under

høge himlar

(torsdagstema)

Screening, veke 10

Kvar gong eg ser deg
som eit svart-kvitt bølgjande mønster
på screeningskjermen
vert eg fylt
til randa
av farskjensler, kjærlege tankar
om deg, om framtida
om det vi har felles, alt vi skal gjere –

Eg tenkjer på sykkelturar, rolege
frukostar med felles geisping
og deg i armkroken
medan vi ser barne-tv eller les ei bok
eller alle dei timane
eg kjem til å sitje ved senga di og synge
heilt til du sovnar
og eg går lukkeleg og stille ut av rommet
med slitte stemmeband
og eit hjarte som har fått mosjonen sin
også den dagen –

Eg ser deg, der du ligg og søv
som ei minidukke på screeningskjermen
og dei små rørslene
som du endå ikkje styrer,
men som snart skal forvandlast til
frenetisk krabbing over stovegolvet,
forsiktige steg langs stovebordet,
sleivspark på fotballen
og
med tida
stødige steg ut i verda –

Eg ser deg,
du er innkapsla, trygg,
midt i ei verd som kan vere hard og kald
og kynisk
overkøyrande
på måtar du slett ikkje kan drøyme om
og takk for det

Før du kjem til det punktet
at verda vert ein rund planet
med geværløp og tunge støvlar,
vil eg gje deg balast, vil eg gje deg
olje på tanken, lasterommet fullt
av kjærleik, av glede over livet

Mitt farshjarte bankar
Det er fullt av så mange ynskjer,
så mange håp
for deg –

(Det er nokre år sidan dette no - ho som eig føtene har for lengst fått kontroll på dei, og fyller snart fem år! Bildet er frå rutinekontroll i veke 18. Teksten er skrive i samband med tidlegscreening av veslesøstra nokre år seinare. Det var ei utruleg oppleving å få sjå bein og armar og hovud og heile det fantastiske vesle underet så tidleg som veke 10 i svangerskapet - og vite at vi ein dag skulle få bli betre kjent med det vesle mennesket som låg der og vaks for livet!)

(Torsdagstema, Weekend in black and white)

Pære

Eit laurdagsdikt på ein torsdag... berre fordi eg likar pære så godt! (Torsdagstema)

 

Når lakrisen tyngjer som stein

og renn som seig sirup i kroppen

Sjokoladen smeltar på tunga…

Når brusen er slokna, heilt temt,

eg klarar knapt svelgje ein dråpe (til)

Sjokoladen renn mjukt gjennom halsen…

Når chipsposen knitrar, og sofaen gynger,

dropsen er borte, og samvitet tyngjer

Sjokoladen boblar i blodet…

Då skulle eg ynskje

det var deg eg åt

du saftige, fristande pære!

Eg drøymer

Eg drøymer om botnlaust vatn,

djupner som skjuler tankar,

dei som stadig dukkar opp

frå stader eg vil halde lukka, låst

men aldri klarar halde att

I meg står heile

Pandoras boks, med lokket på gløtt

og to stirande auger

- mine,

som vidar seg ut

i frykt for at noko skal skje

at noko skal opne seg

at nokon skal sjå – på innsida

Eg drøymer om botnlause fjordar,

med lokk over,

ein skjulestad for det inste,

ein tumleplass for dei glade tankane,

at dei skal finne ei flate å stråle frå –

ei flate eg kan trø, kanskje med eit smil

endå eg veit

at under her, under denne flata

ligg alt gøymt…


(Torsdagstema)