Møte

Under andre omstende

ville dette vore eit møte i frykt,

eit møte under mørke skuggar

med skjulte auge og øyre

og flakkande blikk,

usikre steg, under andre omstende

ville du kunne sjå våpen, ikkje syklar,

uniformer, ikkje kvardagsklede,

vaksne born, ikkje born

i ferd med å trå inn i den vaksne verda,

og dei ville snakka om

heilt andre ting, under andre

omstende, kanskje noko med død

eller slokna håp for ein morgondag

som ingen har tru på vil komme –

Dette er heldigvis ikkje andre omstende

(the weekend in black and white)

Ordspor

Ordspor i sanden

Leier meg til deg

Først eit ord

Og så ein setning

Til slutt ei heil forteljing

Om deg og meg

Ei avleiing

Vente

Det er noko...

Det er noko
med desse små vekstane,
desse som du aldri ser
fordi dei er så små, så beskjedne
og stille og skjulte i verd
der alt er så smått

Det er noko med desse små
vekstane, desse som veks i det stille
utan at nokon ser, utan at nokon høyrer
eller klappar i hendene
og jublar over det dei får til

Det er noko med desse
små små venene, våre naboar
som aldri vert besøkt, aldri bankar på
aldri ropar etter deg på vegen -

Det er noko
med desse - viss du bøyer deg ned,
vågar deg ut av det vante
og ned på eit anna plan - vil du sjå,
det er noko med dei...

Spor

(Fototriss)

1

Fastlåst i mørket

På veg mot fridom

- verda greip tak

som eit hylster i vakuum

på veg mot noko større

Herifrå –

er det berre å vente

på betre tider

Vere spor av håp i mørket

2

Fastlåst i lyset

På veg mot fridom

- verda slapp taket

som i ein heliumballong

med kutta snor

Vi manglar bakkekontakt –

Dregne mellom utrulege høgder

og eit fall som vert verre

dess høgare opp vi kjem

Vere spor av redsle i lyset

3

Fastlåst i tanken

På veg mot fridom

- verda nektar å sleppe,

nektar å gje slepp,

så vi tek det vi kan

særleg det vi aldri kan få

Herifrå,

heile vegen gjennom er vi

uovervinnelege –

Og likevel dømt til å tape,

berre spora står att, som vitne