Clear #2

(Haiku horizon, Helgbilden)

3 på rad

Grensebyggarar

det var vi som felte trea

kaldblodig ein vinter

og høvla dei til

med nykvessa knivar

i stille takt til rytmen

av vårt eige sinne

det var vi som laga pålar

med målretta tankar

og stabla dei opp

på vår eigen rygg,

bar dei i trass, medvite

til dei ytste grensene

av vårt eige audeland

det var vi som slo dei ned

til rytmen av vår eigen puls,

bygde grenser, skiljelinjer

og kvilte hendene mot låra

pusta ut, tilfreds

i vårt eige innestengde rike;

ingen kjensler kjem vidare her

Fraksjonar

det er ikkje vi som eig verda,

men vi trur visst –

at alt kan delast i fraksjonar

tilpassa våre ulike behov

at alt ligg på sine hyller,

det er berre å hente –

at tankane er så frie

dei styrer kloderotasjonen

og let oss sjølv krone

til kongar

over eit kongerike bygd

på draumar og barnlege fantasiar

at vårt eige liv er ein fraksjon

der investeringar kan sikre oss mot døden –

 

Stille liv

samlebandlivet rullar

på veg inn i fabrikken

til våre faste plassar, faste

verktøy, tankar og draumar om

samlebandlivet som glir roleg forbi

utan dramatiske skjelv

eller snubletrådar, vi går

der vi alltid har gått, i eit

samlebandliv, frå starten

til enden, rutinemessig og stødig

som klokker, eit urverk i rørsle

og vi er kvar våre hjul i

samlebandlivet, ei rekke

frå dagen startar til sola går ned

og vi tuslar stille ut døra

kvar for oss

(Fototriss)

Handa og hjartet og auga

det kvilar ei hand

imot fjøresteinen,

der sit det ein –

han lyttar

mot bylgjer som rasar der ute

ein hammar kan banke

eit hjarte kan slå

men aldri kan auga få ro

hos den som ventar i frykt –

og handa grip hardt

om fjøresteinen,

ei visse er tent

- alt kan falle, forsvinne i mørket

han lyttar

mot bylgjer som rasar der ute;

hammaren slår

og hjartet finn ro

medan auga… dei leitar

i natta

(Weekend in black and white)