Handa og hjartet og auga

det kvilar ei hand

imot fjøresteinen,

der sit det ein –

han lyttar

mot bylgjer som rasar der ute

ein hammar kan banke

eit hjarte kan slå

men aldri kan auga få ro

hos den som ventar i frykt –

og handa grip hardt

om fjøresteinen,

ei visse er tent

- alt kan falle, forsvinne i mørket

han lyttar

mot bylgjer som rasar der ute;

hammaren slår

og hjartet finn ro

medan auga… dei leitar

i natta

(Weekend in black and white)