Frykt ikkje

Mitt urolege hjarte

Først eit ord

Inn i eventyret

Kalde planar

Unnskyld du

eg har litt dårleg samvit i dag

og veit ikkje kva eg skal seie

for å forklare deg

kva som skjedde

det var ikkje ei viljeshandling

det kom ut av det blå

like overraskande på meg

som på deg

du kjenner deg kanskje forlaten

eg kan forstå det

og eg kjenner på ansvaret

det tyngjer og klemmer om hjartet

men eg kan ikkje snu

eg kan ikkje gå tilbake        til deg

alt er omsnudd og alt er nytt

når eg no har funne meg ei ny

favorittbok

Tida renn ut

Taus norm

Rett før dvalen

Subtilitet

Løva

Drøyme seg om

Eit pusterom

det er midt i livet me treff kvarandre

der kvardagane kryssar sine eigne spor

på vegen        mot noko anna

som ventar der framme

akkurat der mitt spor går

og ditt spor går        tilfeldigvis

på same staden

og me kan slå av eit smil

og litt prat

for livet er både eit rom og ei dør

som leier oss vidare

inn i nye handlingar

og ved veggen står ein sofa

som kanskje vert brukt

litt for sjeldan

Tidesøvn

Mitt hjarte, mr. Hyde

Skuffa

Ein annleis søvn

Vakte ein vaktar

Fjord/Bru

mjukt vandrar du

i dette framtidslandskapet

av draumar håp og ord

som kan byggje bru

mellom våre tusen øyer

det er ein annleis meg

som studerer deg no,

ein annleis meg som vinkar

frå ein av mine mange holmar

og du har andre auge

dei har endra seg i takt med inntrykka,

for det bur andre og endra visjonar

i hjarta våre – tida har drive oss vidare

i fjordstraumane

likevel er me dei same

likevel er brua mellom auga

merkeleg kjent

likevel finn orda du seier

gjenklang i mine eigne djup –

for me er annleis no

tida og lyset og vindane

har endra oss, flytta oss rundt

gitt nye perspektiv;

men brua mellom hjarta

blikka mellom sjelene

er som då me var her

for første gong