Tilbake til benken

tavla vaks fram

som eit genmodifisert implantat

i det store fyrrommet

alt før bygget var påtenkt

ei pustemaskin bles liv i kritet,

fanga alle orda inn - frå tusen bøker

og batt dei til støvet, rull på rull

med opplagra visdom

så vaks veggane saman

tavla vart fødd

og kritet lagt i stilling, som våpen

mot ukunna, ein stille dom --

alt dette er ei maskin,

me vert sakte fordøydde

under oppsikt av vaktsame auge,

overbokstabelen veit alle tankar, alle ord

endå før dei er tenkt;

her slepp ingen unna

Nykonstruksjon

å stupe inn i boka
er som å stupe inn i ein snøstorm;
bokstavane piskar mot huda
        fykande mursteinar i vinden
og den underliggjande bodskapen
bøyer heile skogen, legg den flat

etterpå
er det stilt

heilt stilt

eg kan gå mellom restane av felte tre
og bokstavsteinane strøydde i snøen,
plukke dei opp bit for bit
studere, undre, leggje saman og trekke frå
til meininga stig fram
som eit slott
bygd på nyhogd tømmer
og mursteinar lagt i system 

Eit sverd

eg teikna eit sverd
på huda mi,
blåste på det, såg
det vart levande

fann sin eigen veg gjennom verda

trea bøygde seg
for sverdet, dyra skugga bana
fuglane sveva over det
i djupe sirklar
så himmelen vart mørk

eg leita etter blod
i spora som leia gjennom byen,
men fann ikkje anna enn bokstavar,
nedhogde, kløyvde bokstavar
makteslaust sett ut av spel
og lagt i massegraver
i kvart blomsterbed

eg såg blomstrane strekkje seg mot himmelen
og sverdet falle til ro
der boka tok slutt
- kan du viske meg ut
kviskra det
og la seg til rette på huda mi
som eit minnesmerke
over noko eg ikkje forstod

Unnskyld du

eg har litt dårleg samvit i dag

og veit ikkje kva eg skal seie

for å forklare deg

kva som skjedde

det var ikkje ei viljeshandling

det kom ut av det blå

like overraskande på meg

som på deg

du kjenner deg kanskje forlaten

eg kan forstå det

og eg kjenner på ansvaret

det tyngjer og klemmer om hjartet

men eg kan ikkje snu

eg kan ikkje gå tilbake        til deg

alt er omsnudd og alt er nytt

når eg no har funne meg ei ny

favorittbok

Vaken i straumen

To plan

Metamorfose

Eit lys i verda #17

og boka på bordet lever

orda stig som varmluftballongar

frå sidene

stig inn i luftrommet

mellom auga og boka

og lyfter hjartet mitt vidare

like inn i himmelriket

Eit lys i verda #16

eg opnar boka

boka opnar meg

saman studerer vi

kvarandre

til vi sprengjer skalet og stig ut

som nye skapningar