Tunnel

nokre meter i mørket,

ei stund utan sol, utan regn

som eit vakuumsekund – ei nanomengd

skuffa tårer, håp som brast,

ein dag som krølla seg, framtida

med eitt usikker, utrygg og skummel

og du anar ikkje kvar vegen vil føre deg hen –

nokre meter i mørket,

der skinnene stoppar, og toget fortset

ut i det blå

- kvar vert det av –

kvar er du – kvar er resten av verda

som før lyste blå og raud og gul,

men no er redusert

til gråstein, svarte veggar, sorgdrypp

frå taket –

nokre meter i mørket,

men så 

vil dagen opne seg att,

lyset strøyme inn – lyse opp

og du ser vegen, du ser håpet

som tørkar tårene, vaskar vekk

dei svarte skuggane som har festa seg

til hjarte, til auge, til tankar –

midt i mørket,

midt i svartaste tunnelen:

ikkje mist håpet

om lys

(Fredagstema og The weekend in black and white)