November

rett etter hausten

sitt fargesprakande fyrverkeri,

rett før tusen lys varmar natta

og den lune gleda fyller lufta –

skvisa mellom alle desse lysa

ligg saktmodige november

det er noko ukjent og grått,

noko anonymt

med heile november,

som ein litt unnseleg veslebror

litt unnskyldande mellom dei som merkar seg ut

ein taus og tenksam kar –

likevel,

trass tåke og regn

trass lauv som ikkje lenger er gult,

men ligg nedtrakka og brunt på bakken

og lufta som vert skarp og kjølig,

irriterte bilistar som skrapar rutene

medan dei prøvar halde hendene varme

og naboen som sparkar etter fastlåste

hjulmutrar i sinne –

trass alt dette,

og mogleg endå fleire ankepunkt,

ligg november der også som ein skatt –

endå er hausten her

og vinteren vinkar i det fjerne

endå glimtar sola til

og lyser opp mellom regnstrålane

endå kan varmen frå sommaren

merkast som ei tynn hinne mellom meg

og frostnettene –

november er beskjeden,

men vel verdt å bli kjent med

(Måndagstema)