Ein annleis søvn

Kolossal

Det er her eg står,

eg og fotoapparatet, vi limar verda fast

og klistrar den inn

på dataskjermen – lag på lag

til heile verda ligg lagra som to enkle tal

0 og 1, og straumen som går

mellom komponentane

leier tala inn på rekke, set dei saman

til informasjon eg kan bruke

viss eg vil og

Alle desse småstraumane

kjem frå ein stad, dei er bielver

i den kolossale hovudstraumen

frå fjella, der vatnet har rent frå dammane

og gjennom dei overdimensjonerte røra;

sett magnetar i sving,

og straumen har vorte leia hit til meg –

Frå dette vatnet,

dei kolossale vassmengdene

som ein gong var vassdamp i skyene

og kom siglande inn frå fjordar og hav,

inn over fjella

der dei slapp lasta si av

og gjorde det heile mogleg;

Først av alt var det altså hav

og fjord, der vassmolekyla låg og venta

på sol, på varme

på nok energi til å forlate kvardagen

og bli del av noko større,

noko kolossalt –

Til sjuande og sist er det altså her det startar,

her eg står og fotograferer vatnet,

som snart skal gje straum

til sin eigen virtuelle eksistens –

(Fredagstema)

Plattform

eg kan hugse ein haustferie,

kanskje i 88, eller 89

då ein kamerat skulle reise vekk

og vi fekk låne – heilt inn i stova!

ei nintendo-maskin

og kunne spele og spele og spele

heile ferien om vi ville

spele super mario bros

til auga vart pixelerte og

øyra høyrte plingelydar kvar gong vi såg

ein mynt

så var ferien over

og maskina vart levert tilbake,

ikkje-spel-kvardagen trådde inn att

for fullt

i dag er det eit minne –

den gongen eg hadde nintendo...

eg tvilar på at son min vil hugse

kva spel han spelte

i haustferien sin

han vil truleg hugse noko anna

(Onsdagstema. Bildet over er som de sikkert ser ikkje super mario bros... Det er frå ein annan speleplattform som heiter Superblink, og er mykje i bruk blant dei minste i heime her!)

Pixelsommar

sommaren er ikkje meir – no

enn eit bilete, koda i 0 og 1

til ei fil på datamaskina,

der blomane strekk seg, optimistisk

over det flatklemte rommet

mot ei sol som ikkje lenger varmar

anna enn minnet

(The weekend in black and white)