Les eg lyden

no les eg lyden

av kopimaskina

eg kallar det

å skrive livet sitt i fargar

som passar til auga;

at på slike regntunge

dagar som denne

flyt lyden av ei takt-

fast kopimaskin saman

med regnet og tårene

og dei grå spettane

i iris

og eg les lyden

som lyden av eit

verkeleg liv

Noko var innom

kanskje kan me knuse

denne draumen

at noko verkeleg var der;

            at der var ein sommar

            at der var        noko

nytt, som liksom passa inn

endå me ikkje visste kva det var

kanskje kan me knuse draumen

og viske ut minnet –

men kvar celle i kroppen        vil hugse

Så er eg her

midt i livet
midt i byen – her
eg står, går, lever
er ein maur i flokken
på veg frå der eg kom
på veg til – nye stader
menneske, opplevingar
som ligg der
endå ulevde, endå utanfor tida
endå ukjende – ei stund til

så er eg her
midt i livet
midt i tida – her
eg er, pustar, finst
som eit under, eit mysterium
for tanken – eit meisterverk
så ulik alle andre
og likevel så liten
på den store globusen
eit støvkorn i universet

så er eg her –
no
og no


og no


og                          no

Spel

dette er ikkje eit spel
for galleriet,
det er for store smil
og tilfeldige treff -

der reglane skiftar
alt etter - og i samspel med
humør og fantasi
og det som elles måtte inntreffe

og motspelaren
er ein medspelar
i gleda!

Nye sjansar

1

det er så mange dagar

sidan løfter vart gitt

dagane låg der – framfor

uskrivne som ei snødekt vidde

og no –

kvart einaste skinande ord

ligg flekkete, trampa i bakken

og mismotet kan fylle den

som prøver å halde dei reine –

2

fatt mot

er bodskapen frå kruttmakaren

det kjem nye sjansar

etter neste snøfall

(Søndagstema i farge og svart/kvitt)