Endå skjult

eit digert grønt eple

gøymt i blomen

ei skinande sol, gøymd

i sky av støv

bak auga, inst i hjartet

eit innpakka tre

i frøet, fyller lomma

håp

i vatnet skjult i skya

dampande framtid

i regn

som endå ikkje har falt

tid som endå ikkje

har gått

skal

        endå

                  ikkje

sprengt

Den riktige sida av sommar

det er den riktige sida av sommar
vrangsida snudd på vranga
slik at hjartet får puste
og føtene står og trippar i nydusja grus

her bryt livet overflata
og svevar opp frå vatnet
durar som eit sjøfly
langs solstrålane over senga

landskapet opnar seg - det var tunge dører!
og no er dei ikkje berre opne
men vekksmuldra og knuste

ingenting kan stoppe oss no
vegen fører berre framover
og dagane ligg ubrukte i glatt innpakningspapir med sløyfe,
klare for dine ivrige
barnehender

Framtida, no

heile verdas framtid
ligg på mine skuldre

i auga mine
bur morgondagen, gårsdagen
har flytta inn i minnet

eg ber den med meg
som ei verktøykasse, hentar opp
det eg treng

om dagen skulle bli litt for grå;
det snåle tapetet som alle lo av
og eg humrar for meg sjølv, ja

det var noko
det

men morgondagen, lyset
som no trengjer seg veg 
gjennom den glødande sola
og om nokre timar

skal sveve gjennom det store tomrommet
over hovudet mitt og heilt inn
i auga

der morgondagen ventar, og framtida
som strøymer inn frå alle kantar

ligg på skuldrene mine, kviler
i påvente av at eg skal gjere noko
med alt dette lyset, denne tida

som eg får servert så delikat
når vekkerklokka har ringt frå seg

Først eit ord

Det kloke i veggen

alt desse veggane veit

av rett og gale;

etikken er lukta av fuktige støvlar

lovene seier rekke på rekke

            med framtidsobjekt

for her spring dei om kapp

eller hoppar paradis

notida og framtida – saman

og normene kryp som usynlege maur

i korridorane, festar seg til hjernane

byggjer noko større av det store

noko betre av det gode, noko klokare

ved enden av kalenderen –

På kanten av verda

her, ytst på kanten

av det kjente terrenget

med heile verda ventande

som eit brølande hav

der ute

her, med hjartet stille vakande

som ei usynleg krokodille

under stille vatn,

berre auga avslører

            dei svimlande djupnene

under lysbrytingsflata

her

akkurat her

vert framtida danna

Draumestillas #1

Alt vi ikkje visste

alt vi ikkje visste

i 1979

at Gorbatsjov skulle ende

den kalde krigen

at Saddam Hussein

skulle setje oljebrønnar i brann i Kuwait

at Tsjekkoslovakia skulle rakne i fred

at Jugoslavia skulle rakne i krig

at tvillingtårna skulle falle

at Berlinmuren skulle falle

at Afghanistan skulle falle

i hendene på Taliban

og IS herje med bomber i Europa

at Syria skulle falle

i eld

at sjølve feriehavet skulle bli

ei grav for så mange på flukt

alt vi ikkje visste

i 1979

då vi telte ned, frå 10 – 9 – 8 –

mot det nye tiåret

alt vi ikkje visste –

alt vi ikkje veit

i 2017 –