Varig

sola på himmelen

eit minne

bak auge, i hud

horisontlinja ligg svart

mellom hav

og stjernehimmel

bølgjene mot stranda

slår taktfast

også utan lys

Mot det gode

rota til det gode

veks oppover mot himmelen

der fuglane syng

høgare enn melodien frå fjella

lokkar med sine lyse tonar,

kom, klatre høgare

i lukka som spirar på denne greina

utan botn

så strekk røtene seg mot lyset

og treet

veks ned i bakken, finn feste

i mold og berg

eg er ein stødig stamme

jordfesta, himmelvendt

utstrekt i alle retningar

kor det gode kan fangast inn

Draumestillas #1

Himmelen regnar mot fjella

himmelen regnar mot fjella
ei elv av tårer
for alt som har skjedd

ei elv av tårer
for alt det gode som aldri vart gjort

ei elv av tårer
for alt som burde ha vore -

himmelen regnar mot fjella
eit lys som strøymer
over alt som er godt i verda

eit lys som strøymer
over alt det vonde som aldri vart gjort

eit lys som strøymer
over alt som vart som det skulle

himmelen regnar mot fjella

Det vakre

så kjem åra

legg sine lag

på lag

med minner, spinn dei

som spindel

kring hjarta og tankar,

let kjernen i alt

mogne

medan skalet

sakte krøllar seg

saman under tyngda

av kvart sekund, minutt, time

dagar og år

av levd liv

og drøymde draumar

tenkte tankar

og handlingar hendt

i den rekka

som enda opp

å vere ditt liv

så er dette det

vakre på jorda,

at alle ting

er i endring;

at tida lærer oss å bere

vårt forfall, våre tap

med heva hovud

og dette er det

vakre i verda,

at når enden er enden

på ferda

og kroppen vert gjeven attende

til støvet den ein gong vart reist frå,

skin orda frå boka

som leielys i natta:

ein dag bryt du ut av konkongen,

ditt innkapsla du

skal endå ein gong stige fram,

men no utan skal

utan tid

utan den tyngande tyngda

du ber på no

Kvit og ikkje

du kom over livet mitt
som ei årstidsveksling
eller ein bris frå framande strender

dekte himmelen over hovudet mitt
med kvite skyer, farga verda
med din eigen pensel

så går eg her, auga fokuserte
og du fyller synsranda, frå ende til annan
med det kvite og ikkje


(Onsdagstema)

Ny forteljing

eg skriv

ei ny forteljing

denne dagen

let sola risse

sine mjuke strekar

i hjartemolda

plantar eit frø

vatnar med alt godt

eg kjem over –

det vert til slutt

ei forteljing,

starten på noko nytt

(Skywatch friday, Torsdagstema)