Mot det gode

rota til det gode

veks oppover mot himmelen

der fuglane syng

høgare enn melodien frå fjella

lokkar med sine lyse tonar,

kom, klatre høgare

i lukka som spirar på denne greina

utan botn

så strekk røtene seg mot lyset

og treet

veks ned i bakken, finn feste

i mold og berg

eg er ein stødig stamme

jordfesta, himmelvendt

utstrekt i alle retningar

kor det gode kan fangast inn