Eit smil boblar over

me kjenner ikkje smilet

før etterpå

- er det eit smil

undrar me

medan impulsane rasar

frå hjerne

til ansikt

og noko boblar - ikkje blodet

men like utanfor blodet

på randa mellom kropp og ande

der boblar det fram

ei undring

over det som er i ferd med å skje

i ansiktet

alt før det skjer

kjenner me trekningane

         som fantomtrekningar

i musklar som ligg klare

til å ta imot

så kjem det

boblar opp til overflata

der smilet manifesterer seg

i umiskjennelege grimasar

og det som boblar

boblar over

til alle rundt