Eit smil boblar over

me kjenner ikkje smilet

før etterpå

- er det eit smil

undrar me

medan impulsane rasar

frå hjerne

til ansikt

og noko boblar - ikkje blodet

men like utanfor blodet

på randa mellom kropp og ande

der boblar det fram

ei undring

over det som er i ferd med å skje

i ansiktet

alt før det skjer

kjenner me trekningane

         som fantomtrekningar

i musklar som ligg klare

til å ta imot

så kjem det

boblar opp til overflata

der smilet manifesterer seg

i umiskjennelege grimasar

og det som boblar

boblar over

til alle rundt

Lag på lag

hud utan på hud

er orda dine eit skal

eg kan knyte om meg

eller tre ut av

som eit slangeskinn

ligg att, noko utbrukt

---

ny hud kan rullast på,

spraymala lag

gjennom telefonrør

ei tåke å springe i

lukke molekyla inne

og kneppe att

når det er fullt

---

smilet ditt festa seg ytst

og smelta gjennom,

svir varmt og søtt

mot mitt inste eg --

Gjennom sildrande regn

kva har du gjort
med hjartet mitt?

desse tunge skyene
den grå skodda, alt
regnet - alltid dette sildrande regnet

tenkte eg
og sank ned
i mismot

til du sendte meg eit nytt smil
lik det du sende ein gong før

og sola stråla opp
og alt regnet
        som vætte jorda
gav næring til dei små frøa
og alt berre bana seg veg
ut i lyset
og spira

som ein eksploderande vår --

Halde seg roleg

viss eg klarar å halde hendene i ro
auga fokuserte  --   blikket rett fram

klarar å la vere å vippe med foten,
klarar å sitje stille

klarar å presse meg til å vere iskald, bereknande
som ei likning som går opp,

klistre på meg eit mystisk smil,
ein moderne mona lisa, hemmeleg

som ein lås du ikkje kan opne
ein safe som held alt innestengt

viss eg klarar å vere ein pokerspelar
i møte med all denne dramatikken  --

vil eg då kunne klare
å lure også meg sjølv?

Vekta av lys

Skanse

Hjartet i smilet

Noko ligg att i svevebana