Nye vegar

1

det er dei litt slitte skoa

på slitte gater

i ein litt slitt by

ein sliten mann

med slitne sko

i lange, slitne gater

tusen tause stjerner

ein taus mann

i to tause sko

i ein litt stor by

under store, usynlege stjerner

må sitje og kvile litt

her

2

eg våga meg ut på dei store djupnene

våga meg utpå, djupnene lokka

meg ut, med ei klokkeklar røyst

mellom fjellveggane, ei dirring

djupare enn mine indre djupner

ei lengt ingen visjonar kan temme

eg vart dregen av ein luftstraum, eit dragsug

etter stemmene i djupet – kom ut

der du vil skjelve av skrekk – kom ut

til eit land der du ikkje har kontrollen –

eg våga meg ut

på dei store djupnene

våga meg utpå

når djupnene lokka

3

nokon må leie

mine steg

i den nye verda

nokon må halde

lyfte meg opp

når eg fell

nokon må vise

vere eksempel

langs vegen

nokon må støtte

vere haldepunkt

og trygge veggar

nokon må vere der

berre vere

der, for meg

(Fototriss)