Noko nytt

prøve noko nytt, kanskje

vere glad

for regnet og vinden

prøve det slitte blikket

i møte med det skumle;

vere glad

i lynet og stormen

omfamne steinras og flodbølgjer

gå på nye stiar, kanskje

smile lukkeleg

mot opne sår

og la vere å plastre skrammer

og stikk

prøve dette nye i det gamle,

måle alt opp mot hjartet

og våge vere lukkeleg

trass alt

Eit lukkeleg liv

så var det kaptein smile-bill
- ein pirat
ingen no har kjennskap til

han arva eit skip
og ei kiste med gull 
gøymt i byssa

denne vart brukt
med måtehalds vit, 
medan sjømannen
verdshava kryssa

voggande bølgjer
utanfor alle konfliktar --

den dagen han gjekk 
           over ripa
på siste ferd
var kista tom
- brukt til å koste eit lukkeleg liv

ingen kart låg att
til jegerar
med nase for skatt -

--

velsigna smile-bill, sa folk
om han berre hadde fått 
fred for svikarars dolk
var det slik      det ville gått -

Det lette

Kanskje fugl

kanskje kunne eg vere ein fugl

tenkjer eg

spring gjennom skogar landskap

der eg er kjent fri levande pustande

lukkeleg

ja

lukkeleg i meg sjølv

svevar gjennom denne verda som er mi

heile vegen

til deg

Rette dagar

Ete dagen

Lukta av haust

eg likar lukta
av ein gryande haust

morgonar som vert litt meir klare
etter stadig kjøligare kveldar

lyset som trekkjer seg tilbake
under filter og slør, endrar fasong og humør

let seg fange av vindane, skyene
glir stille ned mellom fjella og fjorden

og dansar sine tause dansar
til ein musikk berre lyset kan høyre

eg likar lukta
av kommande vinter

tre som skjelv i møte med sin undergang
og innbyr til fargesprakande avskjedsfest

held fast i siste pusten,
nektar sleppe taket før dei må -

og eg traskar i eit levande landskap,
eit higande, lengtande landskap

med raslande lauv under skoa
og ei visse om stilla som kjem


(Torsdagstema)

Så skjør, så vakker

tenk på dette skjøre

dette vakre

som møter verda

kvar einaste dag,

dette underfundige

og mystiske

som vi ikkje klarar forstå,

men som vi likefullt

kan la skylle over oss

som gleder, som lukke

som sjølve framtida

personifisert

i dette skjøre

som lukkar fingrane

i handa di

og dreg bort sløret

mellom deg

og ditt eige hjarte

(torsdagstema)

Prompepute

lukkeleg den
som har ei prompepute
og eit lager
med fnis og glimt
og lureri
som berre ventar på
å bli slepte fri!

ikkje fullt så lukkeleg
er den
som har bortreiste vener
med låst ytterdør
og ikkje har
fått lure
ei einaste
sjel –

Eit pusterom er gleda

1

som små øyer er gleda,

små flak av lukke

spreidd i geografien

foredla gjennom dagar

av auge i striregn

og trugande vindar frå ope hav

som små øyer er gleda

somme tider kan du stige i land

og puste ut føre neste seilas

2

det nye livet

kor eg lengtar etter det nye livet –

at såra skal gro

at graset skal gro

at lukka skal gro

at lyset skal strøyme over alle murar

og alle blomar skal sprette

og kjærleiken skal lande

som ein sommarfugl

på handa mi

3

nærare enn min eigen pust

mitt eige hjarte, min eigen lengt

er blikket ditt, smilet ditt

det har brent seg fast

blitt ein del av meg

som aldri kan rivne

det har blitt kleda eg går med

lufta eg pustar

identiteten eg viser til verda

og smiler du også i dag

vil murane falle, endå ein gong

så vegen frå mitt hjarte til ditt ligg open

(Måndagstema, Fototriss, NF catching light)