Ropet, igjen

du ropar frå rommet
ei lett lidande stemme
som ei bøn

kanskje er du tørst
tenkjer eg
medan eg legg vekk papira mine

kanskje treng du ein klem
tenkjer eg
medan eg reiser meg opp

kanskje lengtar du etter lys
eller ei stemme, eller eit handfast teikn
frå ei verd som snart skal forsvinne
når du vandrar inn
i draumane

kanskje, tenkjer eg
og opnar døra til rommet ditt

"god natt," seier du
og smiler, god natt
seier eg, smiler tilbake
og det var alt som skulle til

verda er igjen i balanse

Tidleg kveld

Kvelden vaknar

Natt over fjorden

sakte trekk lyset seg attende,

overgir område etter område

til mørket og kvelden

skyene fortset sin tause dans

filtrerar lyset, porsjonerer ut

våre tilmålte blå tonar

før sjølve natta rullar inn

over vassflata, rundt fjella

og viskar bort dei siste restane av lys

Natt

eit stille sus av vind
mellom elles stille tre -
vegen ned til sjøen
ligg i skugge
- men eg kjenner den 
som min eigen pust

her nede er eg fri,
som bølgjene skvulpar 
mot bryggjestolpane

eit einsamt lys
over kaia - kvardagen er ein annan stad

det er ein roleg kveld
eg kan endeleg høyre hjartet mitt banke -

Stille liv

Avsløringar

Stille under

under overflata putrar det
i tause vulkanar

eg skjerpar blikket
prøvar fange opp nyansane i kvelden

hjartet bankar ukontrollert,
ingen veit kor neste vindpust kjem frå

eller når dei indre straumane kokar over
sine stille breidder

set havet i kok
og endrar alle ting - alt i hop

frå eit sekund til eit anna,
kanskje akkurat når eg blunkar -

så eg held blikket fokusert
og håpar på eit stille under

Dagen slepp taket

det ligg eit stille vemod
kvilande over staden

fjorden blenkjer,
sola takkar av

ei ferje glir ut
over og vekk

og livet går vidare,
hjartet fortset å slå

i eit anna lys

Content

(Haiku Horizons #22)

Vårkveld ved fjorden

sitje på ein bryggjekant

ved fjorden

sjå utover småbåthamna

ferjestøet

høyre fuglesongen

frå ein stad bortanfor husa

vere med gode vener

le

kjenne den friske vårlufta

i korte vindpust

så rolege at dei knapt kan merkast

kjenne at livet er godt

at akkurat no

er du eit levande liv

og del av noko stort