Stille under

under overflata putrar det
i tause vulkanar

eg skjerpar blikket
prøvar fange opp nyansane i kvelden

hjartet bankar ukontrollert,
ingen veit kor neste vindpust kjem frå

eller når dei indre straumane kokar over
sine stille breidder

set havet i kok
og endrar alle ting - alt i hop

frå eit sekund til eit anna,
kanskje akkurat når eg blunkar -

så eg held blikket fokusert
og håpar på eit stille under

Det store underet

du laga naturlovene,

no bryt du dei

med glatt hand

vi undrar oss

for vi ser

det store underet

og naturen lystrar

kvart ord frå din munn

utan protest –

kan du forvandle

også mitt

sundslegne hjarta?