under overflata putrar det
i tause vulkanar
eg skjerpar blikket
prøvar fange opp nyansane i kvelden
hjartet bankar ukontrollert,
ingen veit kor neste vindpust kjem frå
eller når dei indre straumane kokar over
sine stille breidder
set havet i kok
og endrar alle ting - alt i hop
frå eit sekund til eit anna,
kanskje akkurat når eg blunkar -
så eg held blikket fokusert
og håpar på eit stille under
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar