Stort i smått

eg tenkjer på kor små vi er

mellom slike høge fjell

djupe fjordar

endelause vidder

med gras, sand, tre, vatn –

kor vi nærast forsvinn

i heilskapen,

vert støvkorn, små prikkar

(som kanskje burde ferdast

med noko mindre fotspor)

kor usannsynleg lite

sannsynleg det er

å bli funnen

på det store kartet

over universet

og likevel vere funnen,

likevel vere elska

likevel ha ein plass, eit rom

i det tidlause, nådige

Gudshjartet

(Weekend in b&w)