eg betalar dobbelt
for eit hjarte av gråstein,
set det på utstilling - sjå
seier plakaten
ingen andre enn dei hjartelause kan sjå
sakte vinkar eg til meg
vandrande struts i gågata,
åkerfurene ligg opne som sår
heilt ned til rundkøyringa
der hjartet ein gong vart grave ut
av fjellet
stille spankulerer dei inn i plakaten,
fyller den med fjør og dans
stille spankulerer dei vidare inn i veggen
byggjer om huset
til ein dyrepark
med bur, låser seg stille inn
jungel, kviskrar eg
og steinhjartet eksploderer
utslettar heile byen
berre parken står att
omgitt av fersk, tusenårgamal urskog
