I eit bilde

eg ser eit bilde

inst i eit bilde

på veggen

over ein spegel

sit fuglen og plystrar

sin triste melodi

tårene fell på teppet,

vert ei elv, ein foss

eit stryk over fiolinen

så spreier sprekkane seg

over heile glasflata

og bildet som før var knust

vert heilt

sett saman til det nye

som er slik det skal vere

plystrar fuglen

og forsvinn

Uvissa

me jublar

gjennom alt dette ukjente

ingen veit, ingen kjenner

kor hardt me kan ta inn over oss

og gå vidare

så me jublar

med det eine auget

blunkar vekk ei tåre med det andre

samtidig vrir hjarteklokkene sakte om

som ei skruestikke

i brystet

endå ein runde

Prinsessetåre

den vesle prinsessa
i rommet der malinga flassar,
eit grønt tre
i ei grå verd

den store stova
i det vesle huset,
ei prinsessetåreelv på avvegar

       dråpen som renn over eit golv
       fossar over dørstokken
       og ut i verda, ut i sola

       vert slukt av den flammande varmen --

kvitt flass frå tak og veggar
som snøkrystallar
i ei glaskule

vesle prinsesse, malplassert
i eit landskap
ho ikkje forstår