Vanskeleg å sleppe taket

Det er ikkje så lett å sleppe taket

når ein er blitt så vant til

- nesten som ein alltid har vore her

og alt anna verkar så utenkjeleg

Det er ikkje så lett å sleppe taket,

vi kjempar til siste slutt,

bit oss fast i vår vesle flekk og insisterer:

det er her vi høyrer til!

Det er ikkje så lett å sleppe taket

når dette er alt vi kjenner til

Dette, handgripelege og nære,

er alt vi veit og vil ha

Det er ikkje så lett å sleppe taket,

likevel: Kampen vi kjempar er nyttelaus;

Ein dag må vi gje tapt for noko større,

verte dregne vekk – frå  oss sjølve

Det er ikkje så lett å sleppe taket,

heilt til vi oppdagar: Vi vert ikkje borte!

Vi endrar form og funksjon, omdanna

til noko anna, noko betre

Det er ikkje så lett å sleppe taket

likevel