Soleie

Den har sitt namn frå sola, 

og strekk seg stilt og audmjukt,

med håpefullt blikk og ei bøn om nåde; 

endå nokre strålar med lys

som kan stråle rundt kronblad og stengel 

og gjere den skuggefulle skogen lys

og glad å leve i 

endå ein gong

Ein ny dag, ein ny start,

og soleia veit kven 

den må vende seg til

og bøye seg for…

(Mitt bidrag til måndagstema hos Alt som er vakkert)