Konge på eit esel

Ein konge på eit esel,

ein Herre i sandalar

Ein sjef som vaskar føter,

og gret på såre kne

Eit syn vi aldri trudde,

ei gåte så stor for lærde

Dei ristar stilt på hovudet,

og undrar no: kven er han – eigentleg?

Han er og var ugripeleg,

som damp i ope rom

Han smiler stilt, eit dobbelt smil;

av ekte glede, ekte sorg --

O konge på eit esel

O gåtefulle mann, som ber di bør

så tung som tusen fjell: Kor finn du styrken

til ditt smil?