Til JG

Du var ein av dei som braut meg ned,

sette usynlege, varige spor

i ein ung hjerne, på dreieskiva

Eg frykta deg, unngjekk deg

Håpa du var vekkreist, sjuk

Ein heilt annan stad enn der eg var

Hjartebanken, redselen,

auga mine som søkte over skuleplassen

og kor eg pusta letta ut

når du ikkje var å sjå

No har vi skifta kalender mange gongar

Vi er vaksne, begge to

Eg har høyrt rykte om deg,

heilt sidan du slutta på skulen

og flytta vekk

Rykte om rus, og eit annleis liv

enn det eg sjølv har etablert

I dag høyrde eg at du er død --

For eiga hand

I ei gate i Oslo

og eg er berre trist,

for eg tilgav deg for mange år sidan,

alt då eg høyrde kor du sleit

og eg forstod

at alt var omvendt av det eg trudde

Så rart kan det altså bli;

Den svake reiser seg

Den sterke går til grunne

i si eiga avmakt

og ingen gir applaus

til korkje deg eller meg