Filtersmerte

Tala er ein grå mur,

tankane eit virvar, orda flyt

- Korleis kan eg tenkje

med alle dei usynlege dyra

trampande rundt i klasserommet

i korridorane, i skulegarden –

Tankane svevar oppunder taket,

ein stille røyk mellom lysarmatur

og tida kryp sakte over golvet

- som ein snegel gjennom sirup –

Og likevel går alt for fort

- dei usynlege dyra trampar rundt –

Eg dukkar i bøkene, prøvar feste blikket,

men ser berre meg sjølv, ser berre

dei andre

og alt mellom oss, det ingen vil sjå

- dei usynlege dyra som sit rundt pulten min,

eg er ein fange i min eigen fridom

Snart ringer klokka, snart vil dyra reise seg,

filteret mellom meg og det uunngåelege

vil rakne

og eg vert ein skugge, eit gjenferd

gjennom skjelettet av eit varmt hus;

Eg glir i eitt med interiøret

og forsvinn – før dei ville dyra rekk reagere

#vanskeleg

Det er få ting som er vanskelegare enn å lære seg algebra eller tyske verb, viss det einaste ein tenkjer på er korleis ein skal komme seg heilskinna gjennom neste friminutt.

Til JG

Du var ein av dei som braut meg ned,

sette usynlege, varige spor

i ein ung hjerne, på dreieskiva

Eg frykta deg, unngjekk deg

Håpa du var vekkreist, sjuk

Ein heilt annan stad enn der eg var

Hjartebanken, redselen,

auga mine som søkte over skuleplassen

og kor eg pusta letta ut

når du ikkje var å sjå

No har vi skifta kalender mange gongar

Vi er vaksne, begge to

Eg har høyrt rykte om deg,

heilt sidan du slutta på skulen

og flytta vekk

Rykte om rus, og eit annleis liv

enn det eg sjølv har etablert

I dag høyrde eg at du er død --

For eiga hand

I ei gate i Oslo

og eg er berre trist,

for eg tilgav deg for mange år sidan,

alt då eg høyrde kor du sleit

og eg forstod

at alt var omvendt av det eg trudde

Så rart kan det altså bli;

Den svake reiser seg

Den sterke går til grunne

i si eiga avmakt

og ingen gir applaus

til korkje deg eller meg