Skjebne

Eg trur ikkje på skjebnen

- at der skal ligge ei slags meining bak

alt som skjer,

eller at alt skal vere tilfeldig

og vi er overgitt til eit spel utan reglar

Eg trur ikkje på skjebnen

eller karma

Eg trur på Han som gir meining

til, og som regel på tross av,

alt eg møter

Og som er eit føreseieleg fjell

midt i mitt opprørte livshav

Han som er stranda eg vil kravle i land på

når båten min har kjempa mot den siste

brottsjøen, og tapt

spytta ut, kald – sliten

Skjebne? Nei, eit barn

stille sovande i handa

til Ein som har kontroll