Skræmesyn

I går såg eg eit skræmande syn:

Eg stod utpå bakken,

skulle slå ein påle i jorda;

ein gjerdestolpe, plassert i eit spetthol

og sleggja i stille bane

over hovudet mitt

før det dumpe smellet mot pålen

som glei endå nokre centimeter ned

Då med eitt, på det fjerde slaget,

høyrde eg ein lyd

mykje djupare og annleis

enn sleggje mot tre:

Eg såg bakken under pålen

byrja sprekke opp, til begge sider

og sprekken strekte seg lenger og lenger

og rørsla akselererte

Til slutt stod eg att på det vesle jordet

og såg verda rivne i to

og kollapse

som ein ballong under ei nål

eller eit pølseskinn som vert vrengt av

før dei krympa restane

av det som hadde vore jorda

gav etter for sterkare krefter

og større objekt i kosmos;

Dei fall som ein viljelaus komet

og vart slukt - utan ein lyd

av ei brennande sol

Det var eit skræmande syn!

Heldigvis såg eg det før

eg køyrde pålen i jorda,

og fekk stoppa det heile – i tide