Fred

gransongaren stirer på meg

frå den grøne greina si

høgt over bakken

eg stirer forarga tilbake,

likar ikkje det stirande blikket

og den stive nakken

eit sleng med hovudet

som i hovmod, ei betrevitande plystring

over kjente tema

så eg går tilbake til stien,

opnar sekken

og tek ut tursjokoladen, ser på den

ei heil plate, smeltande mjuk

mot ganen, ei smertefull glede

tyngjer mot magesekkveggane

hendene skjelv når eg opnar papiret

bryt av ein stor bit

som sakte spreier sin aroma under skyene

resten lukkar eg inne i papiret

tek sats

og slengjer så presis eg kan etter fuglen

han lettar, forsvinn

mellom lauvtunge tre,

igjen kan eg kjenne freden i hjartet

Opprør

det var fjellskoa som sladra

eg høyrde dei ei natt

eg ikkje fekk sove;

gjekk ut for å drikke vatn,

høyrde skoa kviskre saman

bak nattsvarte skyvedører

lista meg nærare, lytta

lett pinleg berørt

over mitt eige svik

høyrde dei insisterande åtvaringane

om myrlendt terreng

spisse steinar

mose som aldri slepp taket -

sidan den natta

har eg gått berrføtt

på alle turar

Song under vatn

den ellevte dagen

sat eg på berget

utan å kjenne orda

som alltid kverna

i magen

alt eg kjente i halsen

var ei heil rad fiskebein

føtene er dekte av risp

frå sjøkorallar i draumemodus

sakte kravlande gjennom tareskogen

over hud og negl

- eit åkerlandskap

i undersjøisk perspektiv

berget held på varmen,

spreier det gjennom kroppen

til ein taus mann

i svart kappe

bak tause brilleglas

blenkjer ein sjø

korallblått

Blikket er ein vind

så rart å vere fastlimt

til blanke ark

halde auga fast på papiret

vri seg til alle kantar

undre

ser du? ser du?

løfte seg opp

etter alle fire hjørne

og blåse seg sjølv

inn alle brevsprekkar

i eit rasande håp

om å til slutt treffe

deg

Sommarfugl i hjartet

det bur ein sommarfugl i hjartet mitt
ei mjuk venge      som lengtar
etter luft, oppdrift, draumar
den kan fly rundt i
tankar den kan fargeleggje
utan distraksjonar        ja, det bur
ein sommarfugl
i hjartet mitt, eit frø som vart planta
og vatna, ein lengt som har vakse seg stor
i denne jorda
der sommarfugllarvar kan kapsle seg inn
og kapsle seg ut
som svevande ord
i eit univers fylt av meining, det

bur ein sommarfugl i hjartet
ditt, ein som verda ikkje kan sjå

og berre du
kan setje den fri

Virvel

di hand i mi hand
tå mot tå
auge i auge, som ein lås
i perfekt avstand

her snurrar me som ein virvelvind
gjennom gatene
utan auge for noko anna

møblar, bøker, frukttre, mose, fly
som satellittar rundt oss flyg alle orda
i ovale baner   -    vinterord, sommarord
tilbake til starten-ord

og me trår eitt steg nærare kvarandre
eit steg til, heilt heilt nær no
nase mot nase
blikk mot blikk

eg fangar pusten din, gjer den til min
før eg sender den tilbake til verda

så smeltar me saman, glir umerkeleg inn i kvarandre
som i ein symbiose
og virvelvinden fyk gjennom gatene, satellittane kvervlar
som ville fossar

        dreg heile byen med oss i dragsuget
ut i det store universet

Dyret

dyret i sin bustad
rett under hjartet

akkurat der lungene stoggar når eg pustar inn
og magen startar når eg er mett

der søv dyret,
og vaknar når rommet vidar seg ut -

når all pusten er å finne der ute
ei heil atmosfære av mogleg innpust

og maten spring rundt på ekrene
eller gror i jorddjupet

alt er der ute
og dyret rører på seg, kvesser klørne
på alt som er fast i meg, riv det laus, lagar seg nytt leie

dyret i sin bustad i meg,
me glir i eitt
og heile verda er der ute   -   langt       der       ute