Eksistens

kva ventar dei på

trea

kva sukkar dei for

vi er så korte eksistensar

forsvinn så raskt

frå staden vi står

snart er trea borte

snart er vegen grodd att

snart er stjernene borte

og sola brent ut

alle vitna, som visste

at eg var her

er borte, som eg

(det er drepande deprimerande

å tenkje

at det er dette som skal vere

realisme)

(weekend in black and white)

Reise til #5

eg leitar med lupe

over kartet, prøvar finne

staden der livet mitt snudde

frå barnleg naivitet

til kald kynisme –

ser alle svingar og høgdekurver,

ser alle stader der vegane mine kryssar

juv og steile fjellveggar, ras og flaumar,

ser kor kartet krøllar seg –

- eg klarar ikkje finne staden,

men ser at der endå er store kvite felt

eg kan styre vegane inn på,

stadar der eg … kanskje –

kan finne reparasjon

for mine knuste draumar

Reise til #4

heile livet har vore

ei reise i dette planet,

over denne flata

som så lett kan lure auga

for under overflata

lurar dei store djupa

og langs sidene

er det fjellveggar så bratte

at ingen av mine ord

eller handlingar

når over

heile livet har eg vore på veg

i dette landskapet,

det har forma meg

forma sinnet mitt

til den eg er –

ein balansekunstnar

mellom fjell, over djupner, under

høge himlar

(torsdagstema)

Reise til #3

som leire

lar eg mine vegar gje etter

for dine ord, let dei rette seg

etter hender som leier

og auge som verkeleg ser

som leire

er eg dine hender

og mine reiser

er i dine tankar

og mine steg

vert til ord i din munn

Reise til #2

eg reiser mot ei strand
ei vik eg kan gli inn i

fire segla
leggje inn årene

la steinar og sand
ta imot – stanse denne reisa

la meg stige ut
i eit anna landskap