Tilbake til vegen

eg veit om så mange vegar
som ikkje lenger har nokon retning

dei berre er der, går ut i eit namnlaust felt
i ein framand dimensjon

og alle som før visste kor vegen førte
har no mista målet

som ei tåkesky kjem sigande ut
frå den mørke underskogen

dekkjer landskapet - alt vert kvitt
og samtlege kart me har spart opp, er ubrukelege -

det er no me leitar etter gulltrådar, riskorn
brødsmular, steinar   --    noko
som kan leie oss tilbake dit me gjekk feil
og inn på ein veg som fører fram

ein veg som ikkje fører ut i natta
men inn i lyset

Vinterkart

finne vegen i eit anna landskap;

vere den som har overblikket

utanfrå, i perspektiv

- trasse vindar, trasse kulde

trasse motet som sviktar

i stilleståande mørke,

med ei visse om vegar mot natta –

likevel finne vegen

i dette landskapet

kjenne røtene strekke seg

djupare enn auga rekk

(Weekend in b&w)

Reise til #5

eg leitar med lupe

over kartet, prøvar finne

staden der livet mitt snudde

frå barnleg naivitet

til kald kynisme –

ser alle svingar og høgdekurver,

ser alle stader der vegane mine kryssar

juv og steile fjellveggar, ras og flaumar,

ser kor kartet krøllar seg –

- eg klarar ikkje finne staden,

men ser at der endå er store kvite felt

eg kan styre vegane inn på,

stadar der eg … kanskje –

kan finne reparasjon

for mine knuste draumar