I trygge hender

den som kunne dansa

seg veg

inn i stjernene

til ein melodi

frå eldgamle

røter og mold og vatn,

alt som gir næring

til musikken

i kvar fiber, kvar celle

og let deg strekke deg utover

mot æva –

for så å falle i trygge hender

som tek deg imot,

let deg sveve gjennom rommet

på denne bølgja

av tid

like inn dit

alt har sitt opphav

og du finn deg sjølv

knelande, boblande glad

for ei trone

og dei milde auga

ynskjer deg velkommen heim

Tause bølgjer

ein far

eit blødande hjarte

ei verd som aldri kan bli heil att

der ute i bølgjene

ventar svara

som ikkje vil koma

og lengten

som aldri vert sløkt

å, du far, du ven

du min bror av støv og draumar,

eg ser dei store visarane

tikkar endå eit hakk mot æva

for ingen kan sløkke brannen

som dreg deg mot djupet,

gravlegg hjartet ditt lenge før tida

og tida kan ikkje anna enn dekkje over –

----

Nokre nyhende treff hardare enn andre. Denne saka frå USA i dag: Barn tatt av alligator, traff meg som eit spark i magen. Kan ein far oppleve noko verre? Eg tenkjer på mine eigne barn, og kjenner hjartet mitt blø for denne familien.

Dansen

dette er ikkje min dans;

det er orda

og lyden frå elva

som leier meg vidare inn

i eit landskap av draumar,

fantasifragment frå mitt inste DNA

og tida eg berre har til låns

så i dag trør eg varsamt

over mose og lyng,

navigerer i eit eldgamalt terreng

- det er i tankane og i hjartet

og kroppen responderer

som om landskapet

er ein del av meg sjølv

likevel er ikkje dansen min

endå føtene er styrt

av hovudet

og trør der eg ynskjer;

etter meg står skogen taus

og spora eg set forsvinn

før neste soloppgang 

Natt og dag

du er natt

og eg er dag

du er sol

og eg er måne,

vandrarar

på same vegen –

ulik takt og ulik rytme

ulike i sinn og auge;

fyller ut

dei tome romma

i kvarandre

Det er denne handa

det er denne handa
eg held 
den tett
i mi, kjenner fridom
som varme impulsar
mellom fingrane mine
og dine,
her - i denne handa
har tryggleiken min festa rot

det er denne vegen
me går
den saman
møter framtida side ved side
som noko spennande
nytt, noko ukjent
å famne
her - langs denne vegen
med handa di trygt omkring mi

Vårbriller