Midt mellom alt

med venstre hand

skrellar eg fjell fri for hud,

dreg ut sovande fisk

frå stivna eld

med høgre hand

lyfter eg lyset ned frå himmelen

og plantar det

i nypløgde åkerfurer

set meg til å vente,

let venstre hand kviskre

ord med lange skuggar,

let høgre hand lytte

med attmura øyre

er eit ingenmannsland

midt imellom

ventar den nye dagen

skal vekse fram

som ein eksplosjon

Ein avtale

Handa di

Haldepunkt

lyset er refleksjonen
av den du var – den gongen 
like før bildet vart ramma inn,
sett på hylla –
kanskje skal du blåse støvet bort,
setje deg i vindauget
drøyme

det var nemleg slik du vandra,
oppdaga nye stiar oppå jordskorpa

var det eine, stødige haldepunktet
i tilværet – 

den gongen
du var alt som skulle til

Det er denne handa

det er denne handa
eg held 
den tett
i mi, kjenner fridom
som varme impulsar
mellom fingrane mine
og dine,
her - i denne handa
har tryggleiken min festa rot

det er denne vegen
me går
den saman
møter framtida side ved side
som noko spennande
nytt, noko ukjent
å famne
her - langs denne vegen
med handa di trygt omkring mi