Nære sjela

det ulmar i jordmørket,
ein tærande brann - ein lengt
etter substansar, frø, fylde
noko som kan vekse
vide ut dei små romma
fylle dei med meining

eit brummande rop i natta,
kom, len deg nærare hjartet
la oss falle inn i kvarandre sin rytme
fylle ut
det som manglar i oss sjølve

len deg nærare sjela,
opne opp dei ytste laga
og dei innanfor
og dei innanfor det igjen
til det inste deg ligg nake og bart
og me kan møtast
utan masker, utan skodespel, utan redsle

hald dei nakne sjelene
i mjuke hender
kviskrar det frå jordmørket
kom, la oss dele varmen i dette ordet
og aldri slokne --

Millimeterbom

viss du skal reise
med rakett til månen
skal det ikkje så mange millimeter til
med feilinnstilt kurs i starten
før raketten hamnar
ein heilt annan stad

då du veik med blikket
hamna varmen i auga
så utruleg mange kilometer vekke
frå hjartet mitt
at skaden er så å seie uoppretteleg

Også det som ikkje finst kan skade

kulde er ingenting
anna enn fråvær av varme,
slik mørke ikkje er noko eige
men mangel på lys

på same måten er det likegyldige ingenting
anna enn fråvær av kjærleik,
og dei hatige orda har inga vekt i seg sjølv
dei er berre mangel på omsorg, empati

men slik mørket, det tomme mørket
kan gjere ein forvirra
og redd

og kulden, som er stivna materie
kan gjere stor skade
der varmen slepp taket -

slik kan likegyldige skuldertrekk
brenne hol i eit hjarte
og orda, dei vonde orda
rive ned og trakke på
spirar som skulle strekke seg mot lyset og varmen

Soleiebarn #30

Iskongen

Det golde

sakte et det seg innover

som eit sakterullande teppe

oppover frodige landskap

over blomar og gras

tre og buskar

framover

heile vegen framover

til landskapet er goldt og tørt

og blomane visna fossil

ingen nokosinne vil finne

slik et forfallet om seg

medan vi speidar mot horisonten

etter regn

Varmen i det å sjå

det gneistrar, slår lyn

frå alle flatene

der eg festar blikket

små meldingar

mellom oss konstruerte

kodeknekkarar;

kjenner det varmar, ei glede

i det å vere ein bit

av noko ikkje-maskinelt

(the weekend in b&w)

Sommarminne

Eg hugsar dei dagane

barne-tv vart gløymt

og innetidene vart utsett

litt til –

då vi sprang barbeint

med grønske på knea

og støvgrå tær

gjennom nyslått gras,

over altforvarm asfalt,

i rislande, iskalde bekkar

dei dagane vi måtte klatre

i murane, strekke oss

innover buskane

for å få tak i frisbeeane

eller badmintonballane

eller papirflya

eller sprettballane

og lukta av sommar,

lukta av varme kroppar, varmt gras,

varme timar limt

til funklande auge

og varmen i dyna

når ein til slutt måtte gje etter

og senke ein ferdigleika kropp

inn i sommardraumane –