Golv blant golv

golvet er min venn

kviskrar du,

let deg valse ut

som ein innsjø på stovegolvet

der hjartet er den einaste 

taktfaste rørsla

me kan observere

så glir du i eitt med landskapet

og me kan vente og lengte

medan vissa om det me veit

brenn seg djupare inn

og golvet gyngar av garde

blant alle andre golv

i universet

kan me flyge utan vengjer

kviskrar du,

og me veit det 

er det einaste me kan