Vinden for med orda

sakte la me språket frå oss,
dei mjuke, varme orda
dei harde, kantete orda
orda me hadde bore med oss
gjennom eit heilt liv

me la det frå oss i snøen,
såg det synke inn, som glødande metall
heilt ned til asfalten under og vidare
til det var borte

berre arr i landskapet
forma som dei tapte orda


snart kom vinden
sletta alt
og ingenting var att