Arr

dagane den gongen

var dagar utan reservasjon

dagar som berre kom og var og eg levde

der føtene fekk feste

 

alle auga

var som ukjente djup

eg både frykta og vart trekt imot,

ynskte eg kunne vere noko

bak dei blanke pupillane, samtidig

som eg helst ikkje ville bli sett, gli under radaren, vere fri

frå bindingar eit hjarte-til-hjarte-liv heftar til seg

i dag kan eg spole i desse bilda

for dei er ikkje lenger lynglimt

men stivna fotografi i album

der dei fleste sidene er grå og usynlege

 

i dag kan eg le av meg sjølv

men alvoret heng likevel med meg; det var noko

å streve med

og arra sit endå 

som bleikna kloremerke over sjela