Samlarane

Så rart alt er laga –

At små flygande vesen

bomsar rundt, umerkeleg

summande frå blom til blom

- Samlar inn – meir, ja meir!

til famnen er full

og vidare likevel, fortset og fortset

til noko – ei indre klokke? – seier stopp

og den flyg bort, let blomane vere

ei stund…

Neste år kjem det nye blomar

Takka vere – takkar vi? – samlarane

og eit ufatteleg nitid arbeid i det skjulte

ja, så rart alt er laga –

og vi ser det knapt, vi store

som pakkar oss inn i haustkleda

og gler oss til vårblomane

igjen

vil spreie farge og glede langs vegen…