Morgon ved fjorden

Det er morgon ved fjorden,

ein stille dag, i starten av august

Lufta er alt varm, eg sit barbeint på ein molostein

og lyttar til fuglane sitt morgonstell

Berre måsane er heilt klare, og i gang med dagens leik

Ein nabo køyrer forbi i båt,

den stille dunkinga bryt inn i bølgjeskvulpet,

eg kjenner hjartet byrjar å fylje takta –

Eg vinkar, og ropar god morgon,

får eit vink og eit smil tilbake,

før eg lenar meg tilbake mot steinen bak

og let att auga

endå sit søvntåka att i kroppen,

eg kjenner korleis den siv ut 

saman med den stigande sola --

eg ser den som ein varm flekk bak augelokka

Motorduren stilnar, tilbake er berre eg

og måsane og småfuglane

og bølgjene mot molosteinane

og ein dag som kjem ruslande med hendene i lomma,

lyftar vekk nattsløret

og slår seg ned – rett ved meg