Heve blikket

Eg ynskjer å lyfte blikket

Ikkje som i: Frå bakken mot skyene,

snarare tvert om

Eg ynskjer å heve blikket

opp frå jordoverflata,

vinne høgdemeter

som i ein luftballong

Ja, kanskje heve det på akkurat den måten

og la det stige

høgare og høgare

heilt til ingen landegrenser lenger viser

og det er umogleg å skilje hudfargen

til prikkane som vandrar rundt der nede

Og heve det endå høgare,

til eg ikkje kan sjå, om prikkane går inn i

ei kyrkje eller ein moské,

om dei ler eller grin,

om dei er ferske i livet eller skjelvande går mot livskvelden

Eg er fortsatt ikkje fornøgd,

endå litt høgare vil eg nå,

til ei høgde som ikkje smertar;

så høgt, at alt eg ser skje mellom prikkane

ser ut som samspel

og leik –