Point

Ok, eg innrømmer det: Eg er glad i mangetydige ord!

(Haiku horizons)

I skuggen av tre

dette er dei seige tankars livd,
ein skugge som strekk seg
heilt inn dit draumane bur

legg seg som eit dekke,
eit vern mot det hurtige forfall
i asfaltverdas flatvalsa likskap

dette er dei tynne håps bauta,
ei line som strekk seg
frå det synlege og inn dit vi ikkje ser

legg seg som ein veg å gå,
eit stykke av verda
der all vår kontroll må gi tapt

dette er det ny livs vindfulle stad,
eit jordsmonn der røter kan strekke seg
mot kjelder i dei djupaste djup

bøyer sine greiner i vinden,
vert forma av dette usynlege
som fyller kvart sekund mot æva



(fototriss)

(de posthumane minners dikt)

øde er menneskenes land
goldt ligger det
som et minnesmerke
over seg selv

hvor menneskene ble av?
se, det vites ikke,
ingen protokoller kan fortelle
hvem som fylte disse sporene,
hvilke svevende drømmer
som her er tenkt

ingen hukommelse er tilbake
i trær, i stein og blomster
om de tobeinte vesen
som levde ut sine håp og visjoner
i disse dalene, på disse fjordene

for se, øde ligger menneskenes land
goldt og fortært av tiden
og vindenes ferd over jorden

det er et minnesmerke
men ingen tilbake som kan huske –

Gleda over mangfald

har du nokon gong gått i
ein skog med identiske tre –

har du vandra gjennom ei eng
og tenkt, som eit ynskje
at alle blomar skein med same glans,
at alle var like høge, like runde
like strålande i si prakt

har du reist frå heimstaden,
køyrt gjennom framande grender
og tenkt – i oppriktig frustrasjon
at her burde alt vore som heime,
alle hus burde vore raude som mitt
alle gater burde vende mot aust
og alle hagar ha nøyaktig fjorten epletre –

har du lagt deg
etter ein regnfull, hustrig vinterdag
og drøymt dine mjuke draumar
om ein morgondag heilt lik
identisk til siste sekund

at ingenting nytt skal opptre –

Eg er eit monument

ein gong sett her, planta
fordi nokon ville det

ein gong villa, skapt
som ein del av ein større tanke

plassert, normalt mot jordskorpa
som eit levande bevis - eit manifest

ser du skuggen eg kastar?
den vitnar om noko større - utanfor

og skuggen som dekkjer meg?
at det er nokon som vil meg vel

nokon som seier at eg er eit monument
sett, skapt, plassert, villa, elska -

ser du dropar av blod langs vegen?
det er leielysa - 

monumentet skal flyttast
dit opphavet for alle monument får æra -



(onsdagstema)

Udokumentert

Skogarmar