I skuggen av tre

dette er dei seige tankars livd,
ein skugge som strekk seg
heilt inn dit draumane bur

legg seg som eit dekke,
eit vern mot det hurtige forfall
i asfaltverdas flatvalsa likskap

dette er dei tynne håps bauta,
ei line som strekk seg
frå det synlege og inn dit vi ikkje ser

legg seg som ein veg å gå,
eit stykke av verda
der all vår kontroll må gi tapt

dette er det ny livs vindfulle stad,
eit jordsmonn der røter kan strekke seg
mot kjelder i dei djupaste djup

bøyer sine greiner i vinden,
vert forma av dette usynlege
som fyller kvart sekund mot æva



(fototriss)