Skyte skyer med kanon

desse skyene
seier du
alle desse skyene
kviskrar du
ser på skyene med mørke auge

eg svevar rundt deg
ein satellitt i bane
rundt sitt fjerne mål

bles mot skyene
held fram hendene
og tek imot tårene
frå auga dine

samlar dei saman
men ser dei forsvinne
fordampar
dannar nye skyer

eg snurrar vidare
ynskjer å trøyste
men du gret og gret
og skyene vert mørkare og mørkare

det finst inga dør
ut frå dette rommet

Trasse stengsler

viss
du
seier
ja

kunne
me
halde
hendene
saman

sjå
langt
over
vatnet

framover
langs
visarar
på
veg
mot
morgongryet

medan
verda
søv
ristar 
av
seg 
støv

frå dagar utan rørsle, dagar utan lys
dagar utan nokon som ryddar opp
og tek ansvar, men me, me går på
med hendene saman, trassar smerter
trassar stengsler, går over alle hinder
på veg mot ein betre morgondag

viss
du 
seier
ja
når
utfordringa
kjem

Forsvar

desse orda er mitt forsvar

mot den store gløymsla

som ein dag vil sluke meg

og alt eg er

og har

og tenkjer

det store mørket

som trekk meg mot bakken

millimeter for millimeter

til alt som står att

er eit namn og to tal

likevel – eg set orda inn

som skarpe våpen

i kampen

og vil kjempe til siste

dråpe med blekk

Kulden frå djupet

ås ropar til ås

eit komme

alt edelt, alt stort –

lat kvart minste molekyl

bli eitt med det lyse

og lette og sigrande glade

må kulden frå djupet komme

så komme det som må –

men møt det med mot,

kjemp

til alle krefter, til siste dråpe blod

er borte

lat det sigrande, faste vere

eit banner over ditt liv,

der djupet vert dekt av ein veg

og lyset får stråle

i mørket

Trass